Lamblie- Lamblioza

Lamblie

Giardia lamblia to pasożyt przewodu pokarmowego, wywołujący chorobę zwaną lambliozą. Giardia lamblia to organizm jednokomórkowy.

Powszechnie występuje na całym świecie i należy do najbardziej rozpowszechnionych pasożytów człowieka. Bardzo często spotykana jest u dzieci zwłaszcza tam, gdzie występują złe warunki sanitarne. Zakażenie lamblią spotyka się u również u osób, które dużo podróżują, cierpią na niedokwasotę żołądka (kwas solny jest zabójczy dla większości drobnoustrojów), u chorych na przewlekłe zapalenie trzustki, homoseksualistów i osób z upośledzoną odpornością.

Postacie wegetatywne pierwotniaka (trofozoity) występują w początkowym odcinku jelita cienkiego człowieka (dwunastnica i jelito czcze), zaś postacie przetrwalnikowe (cysty) są rozmieszczone w dalszej części jelita cienkiego i w jelicie grubym. Niekiedy formy wegetatywne pasożytują na całej długości przewodu pokarmowego, w pęcherzyku żółciowym, w przewodach wyprowadzających trzustki, w wyrostku robaczkowym.



Przebieg inwazji jest w większości przypadków bezobjawowy. Postacie objawowe o przebiegu ostrym, a najczęściej przewlekłym, są przypuszczalnie związane z dużą intensywnością inwazji, lokalizacją pasożytów i osobniczą wrażliwością ustroju.

Wielkość dorosłego pasożyta, który ma kształt gruszkowaty o wypukłej stronie grzbietowej i spłaszczonej stronie brzusznej, wynosi 10-20 µm długości i 5-15 µm szerokości przy 2-4 µm grubości. Pasożyt zaopatrzony jest w 4 pary wici, umożliwiających mu dość intensywne poruszanie się, oraz w części brzusznej bieguna przedniego duży krążek czepny, zwany przyssawką, za pomocą którego przyczepia się do błony śluzowej przewodu pokarmowego żywiciela. Posiadają 2 jądra o położonych centralnie kariosomach, ciałka przypodstawne. W niesprzyjających warunkach pasożyty przechodzą w cysty. Cysty o długości 10-14 um mają kształt eliptyczny, po 2-4 jądra, różne elementy struktury trofozoitu i grubą ściankę.

Pasożyty odżywiają się drogą osmozy. Duża odporność cyst na czynniki środowiska zewnętrznego (np. w wodzie o temp. 18°C żyje do trzech miesięcy).

Rozmnaża się przez podział podłużny, umożliwiający szybkie wielokrotne zwiększenie jego populacji w jelicie. W niesprzyjających warunkach lub co pewien czas część pasożytów otacza się grubą otoczką, tworząc owalne cysty, które z zarażonego organizmu żywiciela wydalane są na zewnątrz wraz z kałem. W niektórych przypadkach, przy intensywnym zarażeniu, w jednym wypróżnieniu może być ok. 500 mln cyst.


Kłopoty z gardłem

Na wirusowe infekcje gardła najczęściej zapadają osoby o obniżonej odporności organizmu. Na obniżenie sprawności obronnych układu immunologicznego wpływ wywierają takie czynniki jak;

  • przemęczenie,
  • stres,
  • niedostosowanie ubioru do panujących temperatur,
  • niedożywienie spowodowane niewłaściwą dietą,
  • niekorzystne warunki atmosferyczne okresu jesienno-zimowego.

Do bakterii najczęściej wywołujących zapalenie gardła należą paciorkowce. Objawy takiej infekcji są podobne do infekcji wirusowych, tylko bardziej nasilone. Tego typu infekcjom często towarzyszy ból brzucha. Charakterystyczne objawy, które towarzyszą zakażeniom paciorkowcem to białawy nalot i ropne czopy pojawiające się na migdałkach.

Jak właściwie leczyć ból gardła?

Jeżeli przyczyną infekcji jest wirus, stosuje się w takim przypadku leczenie objawowe, mające doprowadzić do złagodzenia objawów a nie do zlikwidowania przyczyny, którą jest wirus zasiedlający śluzówkę.
Jeśli infekcja jest spowodowana zakażeniem bakteryjnym konieczna jest konsultacja z lekarzem, który najczęściej zleca stosowanie antybiotyku.

Czasem skuteczne i w dodatku najzdrowsze okazują się sposoby stosowane przez babcie. Do takich domowych sposobów należą;

  1. przyjmowanie dużej ilości płynów -  herbata z cytryną i miodem, sok malinowy, napary z kwiatu lipy i czarnego bzu,
  2. dieta płynna, bogata w witaminy, bez potraw ostrych, które mogą dodatkowo podrażnić chorą błonę śluzową,
  3. płukanie gardła solą lub sodą oczyszczoną (1 łyżeczka na szklankę wody),
  4. płukanie gardła naparem z imbiru, szałwii, kory dębu, rumianku lub gotowymi mieszankami ziołowymi.

Ból gardła łagodny i o umiarkowanym natężeniu można leczyć samodzielnie przez okres do 5 dni. Jeżeli jednak po tym czasie objawy nie ustępują lub nasilają się, a dodatkowo pojawia się temperatura powyżej 38° C, czasem występują trudności w oddychaniu, ból uszu czy opuchnięcie w okolicy gardła, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Przy zapaleniu gardła czasem pojawia się chrypka czasem towarzyszyć chrypka. Występuje ona wtedy, gdy tzw. „struny głosowe” w czasie mówienia nie mogą się prawidłowo stykać lub tracą swoją elastyczność na skutek procesów chorobowych. Chrypka występuje wśród objawów zapalenia krtani. Podczas chrypki występuje zmiana barwy głosu, która może prowadzić nawet do jego tymczasowego zaniku. Pojawia się ona także w wyniku wspomnianego już zapalenia gardła, zapalenia nagłośni i tchawicy.
Do czynników sprzyjających pojawieniu się chrypki należy:

  • palenie papierosów,
  • nadużywanie alkoholu,
  • oddychanie zimnym powietrzem przez usta zamiast przez nos,
  • kontakt z niektórymi substancjami chemicznymi,
  • alergie,
  • refluks żołądkowo-przełykowy.

Czasem chrypka jest następstwem uszkodzenia nerwów krtaniowych lub wynika z podrażnień wywołanych obecnością ciała obcego.

Jeżeli chrypka utrzymuje się dłużej niż 2 tygodnie należy skonsultować się z lekarzem, może to być bowiem pierwszy objaw nowotworu krtani lub tarczycy.