Zapobieganie lambliom

Do zakażenia dochodzi często w zakładach dziecięcych (w żłobkach, przedszkolach, internatach, domach dziecka) w warunkach zagęszczenia i nieprzestrzegania zasad sanitarno-higienicznych. Proces inwazji lamblii postępuje bardzo szybko i można je wykryć u ok. 90-100% dzieci i personelu. Dlatego leczeniem i badaniami kontrolnymi należy objąć wszystkie osoby w danym ognisku inwazji; analogicznie w ogniskach rodzinnych lambliozy wszystkie osoby wspólnie mieszkające.

CO NALEŻY ZROBIĆ?

  • unieszkodliwić źródło zakażenia – leczenie osób dotkniętych inwazją Lamblia intestinalis;
  • przeciąć drogi szerzenia – przestrzeganie zasad sanitarno-higienicznych;
  • sanitarnie unieszkodliwić wydaliny ludzkie i ścieki;
  • chronić żywność przed zanieczyszczonymi wydalinami;
  • chronić wodę używaną do picia i celów gospodarczych.
  • ściśle przestrzega higieny osobistej.
  • dokładnie myć ręce przed każdym przygotowywanym posiłkiem i przed jedzeniem oraz po wyjściu z ubikacji.
  • dokładnie myć jarzyny i owoce, zwłaszcza spożywane w stanie surowym;
  • zwiększyć odporność odpowiednia suplementacja witaminową

Skuteczne zwalczanie lamblii jest utrudnione ze względu na dużą powszechność zakażenia, częste ich występowanie u kilku osób jednocześnie w tej samej rodzinie, ogromną zdolność pasożyta do szybkiego namnażania się oraz dużą odporność, zwłaszcza cyst pasożyta. Tak np. w wilgotnym kale cysty mogą przetrwać ok. 3 tygodni, w wodzie o temp. 18°C przez okres ok. 3 miesięcy, a w przewodzie pokarmowym muchy domowej do kilku dni.

Giardia lamblia wrażliwa jest  na wiele preparatów pierwotniakobójczych i antybiotyków. praktyczne zastosowanie w zwalczaniu inwazji znalazły metronidazol oraz tinidazol. Objawowe przypadki lambliozy często wymagają dodatkowo leczenia przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego. kontrolne badanie kału po leczeniu wykonuje się 2 tygodnie po kuracji i powtarza się co najmniej dwukrotnie w odstępach miesięcznych.

Aby skutecznie zwalczyć lamblie oprócz odpowiedniej suplementacji ważne jest przestrzeganie powszechnie znanych zasad higieny osobistej i przepisów sanitarnych, wczesne wykrywanie nosicielstwa poprzez badanie całych rodzin oraz pracowników przemysłu i handlu spożywczego, jednoczesne przeprowadzanie leczenia u wszystkich zarażonych członków rodziny lub wspólnie przebywających osób, np. w internatach, przedszkolach. Skuteczność leczenia powinna być sprawdzona.
Należy pamiętać, że w przypadku, gdy stwierdzi się tego pasożyta u choćby jednego z członków rodziny, wszystkich domowników należy poddać terapii.